Dasha Starostin is een gepassioneerde promotor en voorvechter van onafhankelijke uitgeverijen en experimenteel visueel verhalen vertellen. Ze verzorgt de Cross Comix Zine Kiosk en speurt tijdens haar reizen naar opkomend talent op internationale festivals. Als medeoprichter van risografiestudio Vlinderboom stimuleert ze creativiteit en samenwerking in de drukwerkwereld.

Daarnaast geeft ze les in het Publication Station aan de Willem de Kooning Academie, waar ze haar expertise deelt met de volgende generatie kunstenaars. Als illustrator maakt en publiceert Dasha zowel haar eigen zines als die van anderen, en zet ze zich in voor diverse stemmen in het uitgeeflandschap.

Ze is bereikbaar via dasha@crosscomix.nl.

Adam is een illustrator en maker van beeldverhalen uit Slowakije, momenteel woonachtig en werkzaam in Berlijn. Hen maakt beeldverhalen en tekent meestal over hun geleefde queer-ervaringen, vermengd met verhalen uit de lokale folklore en mythen. Hen werkt vaak samen met queer, feministische en linkse kranten, uitgevers en collectieven.

Angelie Koerner studeerde illustratie in Berlijn en werkte hiervoor in gaming, maar wilde heel graag beeldverhalen oppakken. Ze maakte al sinds de kindertijd strips voor de lol, maar begon er pas onlangs weer serieus werk van te maken.

Anh Ngo, born in 1997 in Vietnam, is an illustrator and a comic artist whose practice focuses on social-cultural subjects. Anh’s work is shaped by ongoing questions of belonging, distance, and memory. She works with a range of materials, from traditional archival sources to mixed-media techniques, including illustration, printmaking. Comics function as a central storytelling tool in her practice, allowing her to engage with untold narratives, conversations, and moments where words are absent.

“Ik ben een Ierse Illustrator en tattookunstenaar, woonachtig in Rotterdam. Mijn beldverhalen zijn vaak korte, gedetailleerde pagina’s met een deel van mijn droomwereld. Omdat ik een queer, niet-binair kunstenaar ben, is mijn werk gericht op mijn relatie met mijn lichaam en de wens om mezelf te veranderen. “

Eva ten Cate is a zine maker, illustrator and artist from NL. She loves using stark linework in contrast with messy and blurry colours. Her biggest inspiration comes from the natural world and the interactions with the people around her.

Judy Greta Moore is de auteur van de transmemoirestrip “Everything is Somewhat Repaired”, die in 2023 een een beurs van de stad Berlijn kreeg, evenals recente boeken bij de uitgevers WEIRD en Moom. Delen van “Everything is Somewhat Repaired” verschenen in Hobart After Dark en Pink.Life. Het boek werd genomineerd voor Best of The Net door The Offing.

Haar werk werd onder andere getoond in het Museum of Communication (Berlijn), het Freud Museum (Londen), de ICA (Londen), de National Portrait Gallery (Londen), The Cartoon Museum (London) en Whose Museum (Malmö). Haar nieuwe project heet Failson. Ze ruikt naar White Diamonds van Elizabeth Taylor.

“Ik ben een Finse maker van beeldverhalen en woon al 16 jaar in Kreuzberg, Berlijn. Ik heb twee kinderen en werk ook als illustrator. In mijn beeldverhalen ben ik geïnteresseerd in persoonlijke thema’s zoals emoties, feminisme, relaties, ontmoetingen, seksualiteit, evenals de grenzen en vrijheden die door de samenleving worden opgelegd. Meestal benader ik deze onderwerpen op een rauwe maar zacht humoristische manier.”

“Mijn eerste graphic novel is net gepubliceerd in Finland (Zum Teufel-Kustannus), een boek van 152 pagina’s dat de ervaringen van een immigrantenvrouw in de Berlijnse wijk Kreuzberg over een periode van dertien jaar beschrijft. Het heet “Rusinat Berliinin munkista”.

“Het is een strip in undergroundstijl, gebaseerd op mijn eigen ervaringen, waaraan ik surrealistische en fantasierijke lagen heb toegevoegd. Het is getekend met pen en inkt. Ik teken bijna altijd op papier. Mijn strips zijn meestal humoristisch, over het leven van vrouwen, of verhalen waar iedereen een stem krijgt, zelfs de voorraaddozen in de keuken.”

“Hoi, ik ben Shawn (hun/die) en ik ben een illustrator en grafisch ontwerper uit Bangkok. Ik woon al acht jaar in Berlijn. Hoewel het grootste deel van mijn werk geen beeldverhalen zijn, zijn ze altijd mijn grootste inspiratie geweest. Ik heb wat fanstrips gemaakt in mijn nerdy tienerjaren, en een aantal originele korte strips op de universiteit.”

“Hoewel de onderwerpen in mijn beeldverhalen door de jaren heen variëren, is er één ding waar ik altijd op terugkom: de Berlijnse huizenmarkt. Mijn meeste favoriete werken zijn autobiografieën over mijn woonsituatie op dit moment. Wat begon als een manier om frustratie over mijn eerste rottige woning te ventileren, veranderde in een commentaar op gentrificatie en verdrijving binnen onze eigen stad.”

Sterre Richard (ook bekend als Sterric) is een illustrator en designer met een specialiteit in visuele storytelling. Aan de start van haar carrière is ze een goede representatie van het talent dat de huidige striptekengeneratie te beiden heeft. Ze is zowel online actief met short stories die ze publiceert op haar site, en heeft in juli 2022 haar debuutalbum De Vloek van Rood uitgebracht bij Scratch Books.

Woo is an illustrator and comic artist from Korea who enjoys creating stories that explore the lives of women and genderqueer individuals.

Woo is een illustrator en maker van beeldverhalen uit Korea die graag verhalen creëer over het leven van vrouwen en genderqueer individuen.

Menah Wellen is een illustrator en visual notes artist uit Amsterdam. Zij tekent live verslagen van uiteenlopende bijeenkomsten, van internationale congressen en meetings tot bij podcast-opnames en op filmsets.

Menah won de Fiep Westendorp Stimuleringsprijs, tekende politieke beeldcolumns voor het blad van Amnesty NL, en werkt naast haar freelance illustreren als vrijwilliger voor transrechten-organisatie Transvisie.

Mara Joustra is het hoofd van het programma Animation and Comic Design bij Kunstacademie ArtEZ in Zwolle. In het verleden was ze onder meer artistiek leider van Cross Comix.

Moos Boeke is een jonge tekenaar en schrijver die zich helemaal gestort heeft op het maken van verhalen. In vorm zoekt hij de grens op tussen poëzie, proza en script, in thematiek valt hij vrijmoedig in herhaling. Hij schrijft over mensen: over liefde, vriendschap, religie en ruzie, net zolang tot hij iets van zichzelf en anderen begrijpt.

Tonio van Vugt (1967) is vooral bekend als oprichter en hoofdredacteur van Zone 5300. Daarnaast maakt hij ook zelf strips. Van 2014-2022 was hij artistiek directeur van de Stripdagen Haarlem.

Esther Samuels-Davis is een illustratrice en schrijfster die sinds 2013 in Berlijn woont. Esther heeft twee boeken geschreven en geïllustreerd die zijn uitgegeven door Taotime Books: Togetherverse, een prentenboek dat in het Duits en Grieks is vertaald, en Tumbo in the Shadows, een geïllustreerde novelle. Esther heeft bovendien twee prentenboeken uit de reeks ‘Venus Underwater’ geïllustreerd, in samenwerking met auteur Julia Hengst. Onder het pseudoniem Dirty Like the Weeds geeft Esther veel van haar eigen projecten en zines in eigen beheer uit, en was ze van 2019 tot en met 2022 een van de bedenkers en organisatoren van het Hungry Eyes Zinefest in Berlijn. Haar illustraties zijn verschenen in de Berliner Zeitung, in de podcast Love and Radio en in tentoonstellingen in Berlijn, Brussel en de Verenigde Staten.

Mäuschen is een in Berlijn gevestigde striptekenaar en de bedenker van een punkmuis-personage dat het stadsleven vastlegt in dagboekachtige strips. Geïnspireerd door relaties, persoonlijke groei, absurde ontmoetingen en de alledaagse chaos van Berlijn combineert haar werk humor, nieuwsgierigheid en verhalen vertellen met een speelse en herkenbare tekenstijl.

Oorspronkelijk is Maria Victoria Rodriguez afkomstig uit Zuid-Amerika, maar ze woont nu al vijf jaar in Berlijn. Ze houdt enorm van tekenen en heeft kunst en animatie gestudeerd. Ze werkt voornamelijk als illustrator, maar maakt ook strips en fanzines.

Haar werk draait vooral om thema’s uit het dagelijks leven die haar inspireren, menselijke relaties en vaak ook haar ervaring als migrerende vrouw.

Anna Paßlick’s interesse in strips ontstond pas vrij laat. Hoewel ze altijd al van tekenen hield, las ze als kind geen strips en ontdekte ze die pas enkele jaren geleden, toen ze als docent sociale antropologie aan de universiteit werkte. Tegenwoordig is ze er bijzonder in geïnteresseerd om sociale en politieke vraagstukken te verkennen via haar strips. Ze probeert complexe informatie toegankelijker te maken in non-fictie strips, terwijl ze ook onderzoekt hoe de wereld er anders uit zou kunnen zien.

Op dit moment werkt ze voor het eerst aan een langer fictief verhaal dat gaat over rouw en verlies, maar ook over intergenerationele vriendschap tussen twee lesbische vrouwen: Odelie (in de zestig) en Greg (in de dertig). Het verhaal ligt haar nauw aan het hart en ze is ontzettend blij dat ze eraan mag werken, ook omdat het onderzoek dat ze ervoor doet al veel nieuwe verbindingen in haar leven heeft gebracht.

Ze gelooft dat de reden waarom ze strips maakt uiteindelijk is omdat ze houdt van de manier waarop mensen via verhalen contact met elkaar kunnen maken.

Erinç Kargan is een in Berlijn gevestigde striptekenaar die beelden creëert waarin hij storytelling over verschillende media heen onderzoekt. Hij schrijft en illustreert zijn eigen verhalen.

Hij heeft twee korte horrorverhalen geschreven en getekend, beide in eigen beheer uitgegeven. Zijn werk weerspiegelt vooral zijn obsessies, zoals manga, horror en monsters.

Nova de Hoo is een stripmaker die de traditionele elementen van plezier en ironie in haar werk wil behouden, terwijl ze tegelijkertijd sociale kwesties met zorg en gevoeligheid behandelt. Ze weet dat dit een behoorlijk lastige combinatie is, en ze denkt niet dat ze die ooit helemaal zal perfectioneren!

Ze houdt met heel haar hart van strips. Net als animatie zijn ze ontzettend concreet – je hoeft niet te discussiëren over een goede strip, want je hoeft niet te raden wat die probeert over te brengen; het staat gewoon daar, op de pagina.

Als iemand die ontzettend slecht is met abstractie en subjectiviteit, houdt ze van de nuchtere sfeer die strips uitstralen. Op dit moment schrijft ze een fictief verhaal gebaseerd op ervaringen die ze opdeed in Zuid-Afrika, waar ze omging met sekswerkers in Johannesburg en zo iets leerde over hun worstelingen en dromen. In het algemeen voelt ze zich aangetrokken tot feministische thema’s, en ze schrijft graag een beetje over haar eigen ervaringen als lesbische vrouw.

Masha Zotova is an illustrator, tattoo artist and a storyteller. She is a whimsical creature whose goal is to remind you of magic around and the silliness within. Through her illustrations and tattoos Masha creates stories and creatures that guide people towards the wondrous unknown.

Jolanda Dekker is graficus, illustrator en striptekenaar. Ze put uit haar arbeidersachtergrond om grillige, dromerige werelden te creëren, waarbij ze haar interesse in politiek en activisme vaak combineert met haar liefde voor tekenen.

Onlangs maakte ze haar eerste graphic novel, Alienation – A Neoliberal Fairytale, over een duivel die een utopie binnentreedt en deze langzaam vernietigt met neoliberaal beleid.

Celestine Kronberger (hij/hen) is een striptekenaar en illustrator uit Rotterdam. Voor hen zijn strips een lens waardoor hen de wereld bekijkt—een manier om grip te krijgen op het grote geheel via kleine fragmenten en vignetten uit het leven. Door nauwkeurig te observeren, probeert hen waarheden te ontdekken, begrip te bevorderen en te leren door middel van het heronderzoeken en hercontextualiseren van ervaringen.

Hen is van mening dat strips een unieke ruimte creëren voor reflectie, en daarom draait hun werk vaak om persoonlijke en sociale thema’s. Via dit medium wil hen lezers uitnodigen in een ruimte waarin ze kunnen nadenken over hun eigen ervaringen, en een kader bieden waarmee ze het verhaal in hun eigen tempo kunnen beleven.

Diede van Ommen maakt persoonlijke strips, meestal geïnspireerd door geestelijke stress. Ze voelt de drang om te tekenen – haar tekeningen geven haar denkproces weer, dat vaak een soort beschamende zelfreflectie bevat die meme-achtig en herkenbaar is.

Ze combineert deze persoonlijke worstelingen met een overkoepelende blik op de machtsmechanismen in de laatmoderne tijd (waarvoor ze de basis legde tijdens haar studie sociale wetenschappen). Ze werkt met kladpapier om panelen te creëren en houdt van creatieve/alternatieve publicaties – ze speelt met vormen, vouwen, enzovoort.

Saskia van Amstel is een illustrator en zelfstandig uitgever gevestigd in Rotterdam, die onder de naam Burning Desk werken maakt over het leven en de mens. Sinds ze drie jaar in Berlijn woonde en werkte (waar Burning Desk ontstond), reist ze regelmatig heen en weer naar Berlijn voor inspiratie, projecten en vrienden.

Het werk van Burning Desk is geïnspireerd op gevoelige maatschappelijke onderwerpen zoals menselijk gedrag/interactie, gelijkheid, klimaatverandering, massaproductie/-consumptie en dierenmishandeling. Ze is zeer gefascineerd door hoe wij als mensen onze omgeving beïnvloeden en hoe dit onze aarde, mentale gezondheid en de manier waarop we elkaar behandelen, raakt. Haar belangrijkste doel is om meer bewustzijn te verspreiden over bovenstaande onderwerpen en zo een open gesprek op gang te brengen.

In samenwerking met Cross Comix organiseerde ze de Berlin Comic Exchange in samenwerking met Renate Comics in Berlijn, waar stripmakers de kans krijgen van elkaar te leren en hun internationale netwerk uit te breiden. Samen nieuwe concepten bedenken en uitproberen is iets waar Saskia erg van geniet, want samen bereik je meer dan alleen.

My Colour Doesn’t Define Me

In 2024 publiceerde ze haar eerste boek, My Colour Doesn’t Define Me, boordevol illustraties en strips over haar persoonlijke ervaringen met racisme en onbewuste vooroordelen. Met haar liefde voor (visuele) boeken en als onafhankelijke uitgever onder de naam Burning Desk Books, probeert ze een inclusief netwerk op te bouwen voor kunstenaars uit minderheidsgroepen, met een focus op makers van kleur die (willen) publiceren.

Als maker van kleur zelf zou ze graag meer diversiteit en representatie zien in haar werkveld. Door het organiseren van meerdere evenementen (in Berlijn en Nederland) hoopt ze met kleine stappen verandering teweeg te brengen door een veilige ruimte te bieden waar uitgevers van kleur hun werk kunnen presenteren en hun kennis kunnen delen.