Sebastian Iksan Koudijzer

Als kind werd Sebastian omringd door twee overgrootmoeders, twee grootvaders, drie grootmoeders en talloze ooms en tantes van zijn Javaans-Surinaamse kant van de familie. Door verschillende materialen en media samen te brengen, verweeft Sebastian fragmenten van een verscheurde geschiedenis, die wordt gekenmerkt door een machtsongelijkheid. De camera fungeert als een verkenningsinstrument, op zoek naar nostalgische gevoelens zoals ‘Gotong Royong’. Samenwerking staat centraal in zijn werkpraktijk. Wanneer hij foto’s maakt, probeert hij de mensen op de foto’s zoveel mogelijk bij zijn onderzoek te betrekken. Samen met zijn broer Tyler doet hij onderzoek naar zijn familiegeschiedenis, die hij sinds 2025 ook in de vorm van theater op het podium presenteert. Zijn fotografische werk is tentoongesteld op diverse festivals en in musea, waaronder het Fotomuseum Den Haag, het Stedelijk Museum, het BredaPhoto Festival en de Recontres Photographiques de Guyane. In mei 2026 bezocht hij voor het eerst Java, de plek waar zijn overgrootouders zijn vertrokken als contractarbeiders in 1928 & 1929. Hier ontmoette hij Inprogress Initiatives in Yogyakarta waarmee hij samen de zine Atas Tanah produceerde.